เมื่อวาน ไป นิทรรศการหนังสือ ดอนกิโฆเต้ มา เข้าใจผิดไปหน่อย เกี่ยวกับหัวข้อเสวนา ‘ก่อนเป็นนวนิยายที่กษัตริย์ทรงมอบแก่กษัตริย์’ พอไปฟังแล้ว เป็นเรื่องเกี่ยวกับขั้นตอนการแปลมากกว่า ก็สนุกดี อาจารย์ที่แปลเล่าว่าเขาต้องถามทั้งบาทหลวง– เรื่องศาสนา ถามคนในกองทัพ (ทัพไหนไม่รู้)– เรื่องการรบ แล้วก็มีโทรไปที่ท้องฟ้าจำลอง ถามเรื่องดวงดาวด้วย คนรับโทรศัพท์เจ๋งมากเลย มีถามด้วยว่า สถานที่ที่เห็นดาว (ตามเนื้อเรื่อง) อยู่ที่ซีกโลกไหน เหนือหรือใต้ แล้วตอนที่เห็นนั้นเป็นเดือนอะไร เป็นฤดูอะไร น่าสนใจแฮะ แถมอาสาไปเปิดหาในเว็บให้ด้วย อ.คนแปลเล่าว่า เขาขอที่อยู่เว็บแล้ว แต่ทางนั้นบอกว่า ต้องเป็นสมาชิกเสียเงินตั้งแพงถึงจะเข้าเว็บได้ (ทำไมฟะ) เลยจะหาให้ (ใจดีแฮะ) อืม พูดถึง ท้องฟ้าจำลอง เงียบไปเลยเนอะช่วงนี้ ยังมีกิจกรรมอะไรอยู่ไหมหว่า (จำได้ว่าตอนประถม ไปทัศนศึกษาที่ท้องฟ้าจำลองทุกปี -อยู่ใกล้โรงเรียนมาก อาจารย์พาเดินไป)
แต่ก็ไม่ได้อยู่ฟังจนจบ เพราะอีกใจอยากไปดูหนังมากกว่า เลยตัดสินใจนั่งรถไปสยาม ระหว่างนั่งรถก็ Nada Sou Sou-Babel ดูเรื่องไหนดีหว่า Nada Sou Sou ก็อยากดูมานานแล้ว Babel ก็มีเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าสมควรไปดูอย่างยิ่ง –http://chuwat.wordpress.com/2007/03/01/73/ –เอาไงดีๆ Nada Sou Sou-Babel-Nada Sou Sou-Babel-Nada Sou Sou-Babel … สุดท้ายก็ดู The Pursuit of Happyness ซะงั้น
แบบว่าไปถึงลิโด้ 16.20น. Babel หารอบไม่เจอ ส่วน Nada Sou Sou มี 16.20 ที่สยาม ไม่ทันแน่ กว่าจะได้ซื้อตั๋วก็ 16.25 แล้ว pursuit ฉายที่ลิโด้พอดีด้วย คนข้างหน้าสองคนก็ดู pursuit เอาวะ ดูบ้าง (นี่อยากดูจริงๆ ไหมเนี่ย) ไปถึงได้ดูหนังเลย –ก็ดีเหมือนกัน
ชอบฉากที่พ่อพูดกับลูก ที่แป้นบาสบนดาดฟ้า
“อย่าให้ใครมาบอกว่าลูกทำอะไรไม่ได้ แม้แต่พ่อ”
“คนที่ทำไม่ได้จะบอกว่าลูกทำไม่ได้”
“ถ้าลูกมีความฝัน จงปกป้องมันให้ได้”
“ถ้าอยากได้อะไร ให้คว้ามันไว้”
ระหว่างดู มันรู้สึกพะอืดพะอม บีบๆ ยังไงไม่รู้ ไม่รู้ว่าเพราะนอนน้อยและไม่ได้กินข้าวกลางวันรึเปล่า หรือเพราะหนังมันเครียดจัด ถ้าใครกินข้าวแล้ว ลองเข้าไปดูเรื่องนี้ให้หน่อยนะ ว่าเป็นเหมือนกันไหม :-p
ป.ล. คุณ A14 นั่งรุกล้ำอาณาเขตกันสุดๆ เรานั่งตัวลีบตลอดเรื่องเลย จาก A13




อยากดูเรื่อง the persuit of happiness มากๆเลยอะจิ แต่ไม่มีเวลาเพราะทำงานแร้ว แง้….
แล้วไอ้หนังสือเรื่องดอน…อะไรสักอย่างนี่มันเกียวกับอะไรอ่า อยากรู้ ชื่อแปลกดี ถ้ามีโอกาส จะถามอีกทีนะ
หนังเยอรมันที่เข้าอยู่ตอนนี้ ดีนะ อยากให้จิไปดู
ไม่เจอกันหลายวัน คิดถึงอ้ะ
เหมือนที่เรียนในShort Story ของ อ.ยุพินป่าวแก?
^KwanG^ : ไว้เจอกันจะเอาที่เราอ่านตอนเรียนไปให้อ่านนะ –ถ้ายังอยู่ หุหุ
girl friday: เรื่องอะไรเหรอ
mimi: ใช่แล้ว เรื่องเดียวกับที่เคยเรียนกับอ.ยุพิน แต่น่าจะเป็นวิชา eng novel มะ?
[...] กินข้าวเสร็จ ชวนแม่กับน้องเล่นเกมส์ตู้ ได้ที่หนึ่งด้วย เกมส์เดี๋ยวนี้ถ้าติดอันดับมันจะถ่ายรูปไว้ด้วยล่ะ (หรือถ่ายได้นานแล้ว) มันจะบอกให้เตรียมถ่ายรูป พอเห็นกล้องจะถ่ายด้วยความไว รีบเอามือไปปิดหน้าตรงเลนส์ “โช๊ะ” แล้วก็ออกมาเป็นรูปคล้ายๆ ก้นเด็ก (ซึ่งคือสันมือเรา) … เกือบไปๆหลังจากเข้าไปนั่งก็พบว่า ที่นั่ง 170 นั่นเป็นที่นั่งที่สนับสนุนโดยเบียร์สิงห์ เพราะมีโลโก้ติดอยู่เต็ม มีทุกเบาะ (แอบคิดว่าถ้ามีเบียร์ทุกที่นั่งเหมือนมีโลโก้ก็คงดี) นอกจากโลโก้ สิ่งที่รู้สึกว่าแตกต่างกับตั๋วราคาอื่นคงเป็นช่องไฟระหว่างเก้าอี้ตัวหน้ากะตัวหลังที่ห่างมากพอที่คนอื่นจะเดินผ่านไปได้โดยที่เราไม่ต้องโดนเหยียบเท้านั่งดูอยู่เกือบยี่สิบนาทีได้ระหว่างรอหนังมา รู้สึกว่ามีแต่โฆษณาเต็มไปหมด ตัวอย่างหนังน้อยแสนน้อย หรือเดี๋ยวนี้มันเป็นอย่างงี้ (แม้ดูหนังครั้งหลังสุดกับที่บ้านจะเป็นแฮร์รี่ภาคที่แล้ว แต่ครั้งล่าสุดของเราเองก็ไม่ได้ใหม่ไปกว่ากันเท่าไหร่ — the pursuit of happiness) [...]