เขียนจดหมายหา “มิสมอแรลลีตี้” กันดีกว่า
“มิสมอแรลลิตี้ที่รัก, ผมเป็นคนสูบ “เบลอๆ” และกิน “เบลอๆ” มาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ เคยพยายามเลิกหลายทีแล้วแต่ไม่สำเร็จ ทุกวันนี้ก็ยังทั้งสูบ “เบลอๆ” และ กิน “เบลอๆ” อยู่ ผมเป็นคนเลวและไม่รู้จักคิดหรือเปล่า?”
มิสมอแรลลิตี้ขอเซ็นเซอร์คำบางคำของคุณก่อนนะคะ เพราะมีเนื้อหาไม่เหมาะสมกับสติปัญญาคนไทยค่ะ สำหรับคำถามของคุณนั้น คุณไม่ได้ให้ข้อมูลเพียงพอที่จะประกอบการประเมินได้ มิสมอแรลลิตี้จึงขอตอบเป็นแนวทางกว้างๆ ว่า ถ้าคุณเป็นคนจน คุณเป็นคนเลวและไม่รู้จักคิด แต่ถ้าคุณเป็นคนรวย คุณไม่ใช่คนเลวและไม่จำเป็นต้องคิดค่ะ
“มิสมอแรลลิตี้ที่รัก, ผมขอสารภาพว่าอ่านร่างรัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติไม่ค่อยรู้เรื่อง ทั้งๆ ที่ผมจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยมีชื่อ ถึงกระนั้นผมก็พบความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง ซึ่งมาจากการที่ผมอ่านไม่ค่อยรู้เรื่องนี่แหละ ผมก็เลยเลือกอ่านแต่ประโยคที่ผมเข้าใจง่ายๆ หน่อย ปรากฏว่ามันมีคำอยู่คำหนึ่งที่ไม่เจอในมาตราไหนของร่างรัฐธรรมนูญทั้งเล่ม คือคำว่า “บุรุษ” ครับ”
ที่ผมพยายามหาคำๆ นี้ก็เพราะมันเกี่ยวข้องกับสิทธิเสรีภาพและผลประโยชน์ของผมโดยตรง จริงไหมครับ เช่น ในหมวดสิทธิในกระบวนการยุติธรรมที่เกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ หมวดสิทธิในการได้รับบริการสาธารณสุขและสวัสดิการของรัฐ และแนวนโยบายด้านเศรษฐกิจ ผมกลับเจอแต่คำว่า “เด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ”
ตกลง ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็ไม่ต่างจากคำขวัญรถเมล์ “โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็ก สตรี และคนชรา” น่ะสิครับ! ถ้าเรียกร้องความเอื้อเฟื้อเอาแต่กับบุรุษอย่างผมข้างเดียว แล้วแบบนี้มันจะส่งเสริมความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีได้ยังไงครับ!
อ่านเต็มๆ — Dear Miss Morality โดย มุกหอม วงษ์เทศ
เกี่ยวข้อง –free thai cinema – สันติภาพและการ ‘นิ่ง‘
ผมเกลียดนิธิ … มาลงชื่อไล่นิธิกันเถิด