เล่าเรื่องงาน barcamp bangkok

คืนวันศุกร์ทำงานไม่เสร็จ นอนไปตีสาม ตื่นมาแปดโมง นั่งทำงานต่อ จนเก้าโมงครึ่ง กระเด้งตัวไปอาบน้ำ และออกจากบ้านตอนเก้าโมงห้าสิบห้า ไปถึงงานสิบโมงพอดิบพอดี (นั่งมอไซค์ไปใกล้บ้านมากๆ)
–Barcamp Bangkok–
มาถึงงงๆ เล็กน้อย ไม่รู้จะไปอยู่ตรงไหน
พองานเริ่ม คนจัดให้คนที่มีหัวข้อจะพูด มาเขียนหัวข้อแล้วแปะกระจกไว้ ใครสนใจเรื่องไหนก็ไป “เอา” (เฮ้ย นั่นมันดูโอคอร์แล่ว) ใครสนใจเรื่องไหนก็ไปติ๊กๆ ไว้ เพราะหัวข้อมีเยอะ เขาเลยจะเลือกจากอันที่มีคนติ๊กเยอะ อันที่ฮือฮาคงเป็นเรื่อง AV Development Life Cycle ที่นอกภาษาไทย อังกฤษแล้ว มีคนมาเติมภาษาเกาหลี ญี่ปุ่น ฯลฯ ให้ด้วย

Read Full Post »

Across the Universe

หลังดู Across the Universe จบ ก็อยู่แต่กับหน้าคอมฯ มาตั้งแต่ค่ำๆ นั่งอ่านเรื่องเกี่ยวกับหนัง เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย นั่งดูคลิปสัมภาษณ์นักแสดง มีอันนึงในวิกิ อ่านแล้วรู้สึกว่า ถ้ารู้เรื่อง the Beatles มากกว่านี้ ตอนไปดูคงสนุกขึ้นอีก เช่น คลับที่ Jude เต้นรำกับแฟนสาวตอนต้นเรื่อง คือ cavern club ที่เดียวที่ Brian Epstein ผู้จัดการวง the Beatles เจอ the Beatles ครั้งแรก, ฉากที่ Jude จูบกับแฟนสาวที่อู่เรือ เป็นมุมกล้องเดียวกับในมิวสิกวิดีโอ Free As a Bird ของ the Beatles, ประโยคบางประโยคในหนัง เอามาจากเพลงของ the Beatles
นอกจากเรื่องของ the Beatles แล้ว เราว่าหนังเรื่องนี้ยังทำให้อยากอ่านเรื่องสงครามเวียดนามขึ้นมาอีก (หลังจากรู้สึกแบบนั้นมาแล้วรอบนึง หลังอ่าน [...]

Read Full Post »

[[แว่บ แว่บ]]

3 อย่างที่แว่บเข้ามาในหัวตอนนี้ (ไม่ได้เรียงลำดับ เรียงจากที่นึกออก)

บันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์: เมื่อทีวีมีชีวิต “เปลี่ยนสี” ไว้อาลัย “พระพี่นาง” แต่ยังไม่ลืมสตางค์ค่าสปอนเซอร์ และว่าด้วย ความเศร้าโศก ก็มีชนชั้น

บทความ : การปิดเว็บไซต์ฟ้าเดียวกันเป็นเรื่องควรยินดี
เมื่อแมงมุมถูกบี้หัวมันจะตาย, เมื่อถูกตัดขามันจะพิการ – โอกาสในการอยู่รอดของมันจะลดน้อยถอยลง แต่องค์กรแบบปลาดาวนั้นตรงกันข้าม เมื่อตัดระยางค์ส่วนใดส่วนหนึ่งมันจะยืดระยางค์ขึ้นมาทดแทนส่วนเดิม เมื่อตัดแบ่งมันออก มันจะกลายเป็นปลาดาวตัวเล็กสองตัว!!

ปาฐกถาพิเศษ ธงชัย วินิจจะกูล : ‘เสื้อเหลือง’ กับ อนาคตของการศึกษาเรื่อง ‘รัฐ’
พวกคุณเป็นกลไกรัฐหรือเปล่า

Read Full Post »

ขอ-ทาน-ศาล-เจ้า

บนโต๊ะอาหาร ก่อนวันปีใหม่ จำไม่ได้ว่้า ไปยังไงมายังไง บทสนทนาเีืิ้รื่องการให้เงินขอทานเริ่มต้นขึ้น คำพูดหนึ่งที่จำได้ คือ คำพูดของ girl friday ที่เล่าว่า แต่ก่อนก็มีแนวความคิดไม่ให้เงิน และคิดเรื่องเปลี่ยนโครงสร้างของสังคม แต่พอมาคิดว่า ต่อให้ชั่วชีวิตของเขาจนเขาตายไป โครงสร้างมันก็ยังไม่เปลี่ยนหรอก
บนโต๊ะอาหาร หลังวันปีใหม่ ศาลเจ้าในซอยแถวบ้านจัดงานโต๊ะจีน มีการประมูลผลไม้ที่แพคเป็นถาดๆ ต้นไผ่ ตุ๊กตาเทพต่างๆ -กวนอู ฯลฯ ผลไม้ถาดแรก (ว่ากันว่า ใครๆ ก็อยาก “เปียว” ถาดแรก–ออกเสียงประมาณนั้นแหละ เปีย…ว) 4,900 บาท ต้นไผ่ จำไม่ได้ว่ากี่หมื่นบาท ผลไม้ถาดอื่นๆ ก็ 1,000 บ้าง 1,300 บางถาดใหญ่หน่อย แถมล็อตเตอร์รี่เยอะหน่อย คนก็เปียวแข่งกันราคาสูง ทุกคนล้วนแต่ทำไปด้วยความรู้สึกดี ที่ได้ช่วยเจ้า และอิ่มบุญ

Read Full Post »