3 อย่างที่แว่บเข้ามาในหัวตอนนี้ (ไม่ได้เรียงลำดับ เรียงจากที่นึกออก)
บทความ : การปิดเว็บไซต์ฟ้าเดียวกันเป็นเรื่องควรยินดี
เมื่อแมงมุมถูกบี้หัวมันจะตาย, เมื่อถูกตัดขามันจะพิการ – โอกาสในการอยู่รอดของมันจะลดน้อยถอยลง แต่องค์กรแบบปลาดาวนั้นตรงกันข้าม เมื่อตัดระยางค์ส่วนใดส่วนหนึ่งมันจะยืดระยางค์ขึ้นมาทดแทนส่วนเดิม เมื่อตัดแบ่งมันออก มันจะกลายเป็นปลาดาวตัวเล็กสองตัว!!
ปาฐกถาพิเศษ ธงชัย วินิจจะกูล : ‘เสื้อเหลือง’ กับ อนาคตของการศึกษาเรื่อง ‘รัฐ’
พวกคุณเป็นกลไกรัฐหรือเปล่า
พ่อกับครู อ.สมศักดิ์ เข้าถึงแก่นแท้ของความหมายแค่ไหน
เนื่องในวันพ่อ อาจารย์คงไม่มีลูกมากราบไหว้ แต่อาจารย์ก็คงเข้าใจหน้าที่และความรู้สึกของความเป็นลูกดี
อาจารย์เป็นนักวิชาการที่เก่งกาจ เป็นอาจารย์ที่ผลิตลูกศิษย์ที่มีคุณภาพบ้างไม่มีคุณภาพบ้างออกมาสู่สังคมไทยมาช้านาน อยากรู้ว่าอาจารย์ได้เรียนวิชาครุศาสตร์มาหรือเปล่า เข้าถึงแก่นแท้ของความเป็นครูหรือไม่ หรือใช้เพียงแค่ความเป็นนักวิชาการที่ล้ำเลิศของตนเองที่จบมาจากโมนาช มาเป็นเครื่องมือยัดเยียดตำราให้แก่นิสิต โดยปราศจากความเข้าใจ “พ่อกับครู”
พ่อเลี้ยงดูลูกด้วยความรักและความเข้าใจ และให้โอกาสลูกเสมอเมื่อทำผิด ไม่ว่าสังคมจะเลวร้ายแค่ไหน แต่พ่อก็ไม่เคยเปลี่ยนสถานะ ครูก็เช่นกันไม่ว่าลูกศิษย์จะโง่เง่าเต่าตุ่นเพียงไร เมื่อให้โอกาสเขาได้เข้ามาศึกษาแล้ว ก็ควรที่จะให้โอกาสให้เขาได้เดินไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง ลูกศิษย์ทำผิด ทำงานไม่ได้ดังใจ ไม่ได้มาตรฐานอันสูงส่งที่สถาบันตั้งไว้ เป็นหน้าที่ของครูหรือเปล่าที่จะให้โอกาสเขา สั่งสอนเขา แนะนำเขา ขุดบัวใต้โคลนขึ้นมาให้เป็นกำลังของชาติ มันจะดีกว่าไหม วิธีการเล่นสงครามเย็นกับนิสิตไม่เป็นผลดีต่อสภาพจิตใจของเยาวชน ความเลวร้ายของปริญญาใบเดียวที่กว่าจะได้มา อาจต้องแลกด้วยชีวิตที่หายไปและเรียกคืนกลับมาไม่ได้อีก
สร้างความสุข ลดความกดดัน ในการสอน จะเป็นวิธีที่ดีกว่าไหม คงจะมีคนรักครูคนนี้เยี่ยงพ่อคนนึงอีกเยอะ
อย่าคาดหวังว่าเด็กไทย จะได้มาตรฐานโมนาชเช่นอาจารย์กันทุกคน