เล่าเรื่องงาน barcamp bangkok

คืนวันศุกร์ทำงานไม่เสร็จ นอนไปตีสาม ตื่นมาแปดโมง นั่งทำงานต่อ จนเก้าโมงครึ่ง กระเด้งตัวไปอาบน้ำ และออกจากบ้านตอนเก้าโมงห้าสิบห้า ไปถึงงานสิบโมงพอดิบพอดี (นั่งมอไซค์ไปใกล้บ้านมากๆ)

–Barcamp Bangkok–

มาถึงงงๆ เล็กน้อย ไม่รู้จะไปอยู่ตรงไหน

พองานเริ่ม คนจัดให้คนที่มีหัวข้อจะพูด มาเขียนหัวข้อแล้วแปะกระจกไว้ ใครสนใจเรื่องไหนก็ไป “เอา” (เฮ้ย นั่นมันดูโอคอร์แล่ว) ใครสนใจเรื่องไหนก็ไปติ๊กๆ ไว้ เพราะหัวข้อมีเยอะ เขาเลยจะเลือกจากอันที่มีคนติ๊กเยอะ อันที่ฮือฮาคงเป็นเรื่อง AV Development Life Cycle ที่นอกภาษาไทย อังกฤษแล้ว มีคนมาเติมภาษาเกาหลี ญี่ปุ่น ฯลฯ ให้ด้วย

พี่อาทมาถึงเขียน FREEDOMMM อย่างเดียวเอาไปแปะ ไม่นานเท่าไหร่ก็มีคนมาติ๊กแล้ว แต่สุดท้ายก็ตกรอบไป มีเรื่อง film culture ด้วย อันนี้ก็เสียดายเสียงไม่ถึง

ซัก 11 โมง ห้องแรกก็เริ่มพูดกัน เสียงในฟิล์ม ฟังไม่ออก แถมนอกจากภาษาอังกฤษแล้วยังเป็นภาษามะนาวอีก (ภาษามะนาว เป็นโ้ค้ดลับ แปลว่า ภาษามะนาวต่างดุ๊ด-girl friday ไล่ให้มาเพิ่มกันคนงง) เลยโดดเรียนกันไม่เข้าห้องจนถึงเที่ยงแหนะ

จากนั้น ไปฟัง my life is always on (line) ของพี่ผู้หญิง ชื่อ Boss กับ Dr.Rider (ห้องข้างๆ เป็นคุณสุกรี กับ twitter) พี่เขาอธิบายว่า เว้นว่า on ไว้ เพราะไม่รู้ว่า online หรือ on top 55 เขามาเล่าเรื่องชีวิตที่อยู่กับอินเทอร์เน็ต เพราะมีคนชอบถามว่าไม่ทำงานเหรอ เห็นออนเอ็มอีกแล้ว (จึ้ก โดนด้วยๆ) ชีวิตออนไลน์ทุกอย่าง ทั้งเช็คราคาของ ดูแผนที่ ซื้อตั๋ว ดูทีวี ว่าไปทุกอย่างก็ครบหมดแล้วเนอะเดี๋ยวนี้ ขอไฟอย่าดับเป็นพอ

พี่ป้อง web accessibility การทำเว็บที่ทุกคนเข้าถึง หมายถึง คนที่พิการทางสายตา ตาบอดสี ก็ต้องสามารถเข้าถึงข้อมูลในเว็บเพจนั้นๆ ได้ ตามมาตรฐานแล้ว เขาก็ห้ามใช้ flash ต่างๆ เพราะไอ้แวบๆ จะทำให้คนช็อกได้ – นึกถึงตอนฉากระเบิดในโปเกมอน ที่แสงมันทำให้เด็กชัก

พี่ป้องเล่าว่า เคยเข้าไปเช็คเว็บราชการของประเทศแถบยุโรป ปรากฎว่าไม่มีปัญหาเรื่องการเข้าถึง แต่พี่อาทก็บอกว่า นั่นเป็นเพราะมันมีเขียนไว้ในกฎซักอย่างของอียู (รัฐธรรมนูญ? จำไม่ได้) ว่าต้องทำให้ทุกคนเข้าถึง ไม่งั้นมีความผิด (แล้วของไทยล่ะ) นึกๆ ดูแล้ว ของไทยเอง ถึงผิด รัฐธรรมนูญหรือแม้แต่ พ.ร.บ.ข้อมูลข่าวสารก็เถอะ เอ๊ะ อะไรใหญ่กว่ากันวะ — พ.ร.บ.แน่นอน 55–อ.ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ เคยบอกว่า “…รัฐธรรมนูญไทยไม่ได้ทำหน้าที่ของการเป็นกฎหมายสูงสุดอย่างเป็นจริงเป็นจังมาเลยก็ว่าได้ ในช่วงระยะเวลา 75 ปีที่ผ่านมานั้น มีการยกเลิกและฉีกทิ้งรัฐธรรมนูญแล้วประกาศใช้ใหม่รวมทั้งสิ้น 17 ฉบับ (รวมธรรมนูญการปกครองด้วย) อายุโดยเฉลี่ย ของรัฐธรรมนูญจึงตกราว 4 ปี 5 เดือน สั้นกว่ากฎหมายและระเบียบว่าด้วยการแต่งกายของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เสียอีก” ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ : ฐานะและบทบาททางประวัติศาสตร์ของ รธน.ในระบบประชาธิปไตยไทย

น่าสนใจว่าของยุโรป ถ้ามีอะไรผิดแล้ว ฟ้องกับรัฐบาลไม่ได้ หรือรัฐบาลผิดเสียเอง เขาก็ฟ้องศาลสหภาพยุโรป แต่ของบ้านเรา จะหวังกับอาเซียนคงไม่ได้ เพราะในกฎบัตรอาเซียน (ที่กำลังทยอยรับรองกัน) แม้จะบอกว่า จะยึึดมั่นต่อหลักนิติธรรม ธรรมาภิบาล หลักการประชาธิปไตยและรัฐบาลตาม รัฐธรรมนูญ และเคารพเสรีภาพพื้นฐาน การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน และการส่งเสริมความยุติธรรมทางสังคม แต่ก็จะ “ไม่แทรกแซงกิจการภายในของรัฐสมาชิกอาเซียน” ฮ่วย แล้วจะทำอะไรได้? (ดูกฎบัตรอาเซียน)

กลับมาที่เรื่องเว็บ (นอกเรื่องไปไกล) เว็บของรัฐสภาไทยเอง นอกจากเรื่องข้อมูลที่ควรจะมีแล้วไม่มีแล้ว เอกสารยังใช้งานยากมากๆ ด้วย — มีเป็นไฟล์พีเดีเอฟให้ก็จริง แต่… เป็นไฟล์ที่สแกนมาจากกระดาษ ไม่ใช่การแปลงไฟล์เป็นพีดีเอฟ (ตัวอย่าง)

ต่อมาได้เวลาอาหารกลางวัน แกงกะหรี่ไก่อร่อยมากๆ (นี่เป็นเซคชั่นที่มีคนเข้าร่วมมากที่สุด ;P)

กินข้าวเสร็จ คนอกหัก (ที่คะแนนเสียงไม่ถึง) ก็ถือโอกาสยึดห้องว่างห้องหนึ่ง แล้วจัดตารางกันเอง ปรากฎว่า ตลอดบ่าย เลยนั่งอยู่ห้องนี้ (เสียดายไปไม่ทันฟังห้อง AV (คนฟังเยอะสุดๆๆๆ) ไปทันแค่ตอนที่คุณ Boss (คนบ้านเดียวกับคุณ Dr.Rider) บอกว่าไม่ว่าจะแบบไหน แต่ก็อย่าลืม safe sex อืมๆ ยืดอกพกถุงมาเองเลย ดีๆ

ห้องคนอกหัก มีทั้งคุณกานต์ แห่ง พลวัต– มากับฝน FON (ประมาณว่า เครือข่ายช่วยกระจายสัญญาณ wifi) จริงๆ เคยฟังเรื่องนี้แล้วตอนงาน you fest แต่เพิ่งเข้าใจ (นิดหน่อย) วันนี้เอง คุณโดม พูดเรื่องเทคนิคการทำ FON

pittaya มาพูดเรื่อง cross-processing (ซึ่งมันก็คือไอ้ที่เค้าเรียกกันว่า โลโม ตามชื่อกล้องนั่นเอง) เพิ่งรู้วันนี้เองว่า กระบวนมันเป็นยังไง แนะนำ picnik สำหรับคนใช้กล้องดิจิตอลด้วย ว่าแล้วก็ลองเล่น ว่าแต่มันเหมือนๆ กับใน ACD-see แฮะ หรือว่าทำผิด?? หรือว่าถ่ายไม่ดี หืมๆ

หัวข้อสุดท้ายที่ฟัง คือ the creativity of dojinshi subculture (ชื่อประมาณนี้) ของน้องชายฝาแฝด อ.มะนาว อ้าวไม่ใช่เหรอ แหะๆ อ.โป้ง แห่งคณะวิทยาศาสตร์ วิทยากรคอมพิวเตอร์ ม.เกษตรศาสตร์ มากับสไลด์เรียบง่ายสุดๆ มีแค่คีย์เวิร์ดแล้วก็คลิปประกอบ แถมด้วยลีลาพรีเซ็นต์แบบเฉียบเนี้ยบ กดแป้น ฉับๆ (ไม่รู้จะอธิบายยังไง) เขาเล่าเรื่องโดจินชิ ที่เอาตัวการ์ตูนญี่ปุ่นมาวาดใหม่บ้าง ทำเพลงประกอบใส่ ทำเกม (อันนึงเจ๋งๆ เอาเกมยิงจรวดมาผสมกับเกมภาษารึเปล่าไม่แน่ใจ ตัวเอกเป็นเด็กผู้หญิง ก็ออกมาเป็นเกมต่อสู้เด็กผู้หญิงยิงจรวด

เขาบอกว่า ไอ้พวกนี้ปล่อยออกมาเพื่อเผาผลาญการรับรู้ของสาธารณะ (เท่มาก)

แล้วก็พูดเรื่องที่มีการเอาไอเดียมาต่อยอดว่า มันไม่ใช่เรื่องผิด แถมยังเป็นแบบพึ่งพิงกันด้วยซ้ำระหว่างบริษัทเจ้าของกับตัวคนทำ เช่น cd ใหม่เพิ่งออกมา ก็มีคำที่มาจากในเว็บโดจิน มาอยู่บนปกด้วย) แล้วก็มีเว็บ ชื่อ nico nico dougu http://www.nicovideo.jp ที่ช่วยเผยแพร่งาน คล้าย youtube แต่ที่เจ๋งคือ คอมเม้นท์ไปแล้วมันลอยอยู่ในหน้าต่างนั้นเลย คนอื่นที่ดูอยู่ก็จะได้เห็นคอมเม้นท์นั้นด้วย น่าจะทำให้มีการแลกเปลี่ยนกันเยอะขึ้น เขายกตัวอย่างคลิปหนึ่งใน youtube คนดูประมาณ 7 แสนกว่า คอมเม้นท์อยู่ที่เกือบ 2 พัน ขณะที่ในเว็บนั้น คนดูประมาณ 4 แสน แต่จำนวนคอมเม้นท์เยอะกว่า อยู่ที่หลักหมื่น (น่าจะสองหมื่น)

ฮาๆ –”กู โง่ พอ” ได้ยินเสียงนี้ปุ๊บ รู้เลยว่าไม่พี่อาทก็พี่กล้า ณ ดูโอคอร์ ต้องเดินอยู่แถวนี้แน่ๆ
(มุขในรายการ)