พอดีกำลังมีอารมณ์ … ความรู้สึกบางอย่างและหลายอย่างกับการส่งต่ออีเมล เลยคิดถึงบทสนทนารอบตัวที่เกิดในต่างกรรมต่างวาระก่อนหน้านี้ แต่พูดถึงเรื่องเดียวกันคือการฟอร์เวิร์ดเมลขึ้นมา
เราเองยังคิดได้ไม่สุด แต่เพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่านและหมกมุ่นไปกว่านี้ เลยไปขออนุญาตเจ้าของข้อความ “ผลิตซ้ำ” มันไว้ก่อน เพื่อคิดต่อในภายหลัง …
“การส่งต่อ มันคือการผลิตซ้ำข้อมูล… การกดฟอร์เวิร์ดมันง่ายก็จริง แต่ต้องตรวจสอบตัวเองว่า เราส่งต่อนั้นเพื่ออะไร เพราะผู้กดส่งต่อก็คือผู้ผลิตซ้ำข้อมูลใหม่…ดังนั้น ต้องทบทวนว่า ที่ส่งไปน่ะ เพื่ออะไร ระหว่าง ๑ เชื่อว่าเป็นข้อเท็จจริง พิสูจน์ได้ เอาเลย… ส่งโลด และร่วมรับผิดชอบในข้อมูลนั้นด้วย / ๒ ส่งต่อเพื่อเล่นสนุกกับข้อความความเห็น หรือเพื่อประจานบุคคลในเนื้อหานั้นๆ ก็ต้องระมัดระวังให้มากๆ เพราะหากมันไม่ใช่ข้อเท็จจริง ที่พิสูจน์ได้ มันเท่ากับกำลังก่อ criminal”
โดย @theniw [CC]
โดยธรรมชาติของการฟอร์เวิร์ดเมล เมลที่ถูกฟอร์เวิร์ดจะมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเองจากการส่งต่อ และการมีวิวาทะต่อ โดยการเพิ่มเติมเนื้อหาลงไปท้ายอีเมลอย่างที่เราทำนั่นแหละ ซึ่งนี่เป็นธรรมชาติอย่างหนึ่งของมัน อย่างที่เราจะเห็นได้จากการฟอร์เวิร์ดเมลที่หลายๆ ครั้งพบว่า เมลอันเดิมๆ วนกลับมาที่เราอีกหลายๆ รอบ และบางครั้งก็ใช้เวลาหลายปี
ด้านหนึ่ง ฟอร์เวิร์ดเมลมันก็คือพื้นที่ในอีกรูปแบบหนึ่ง ที่มีวิธีปะทะสังสรรค์ระหว่างผู้ใช้ ต่างกับเว็บบอร์ดเพียงว่ามันไม่ฉับพลัน เท่านั้นเอง ยุ้ยเลือกตอบกลับแบบนั้น ด้วยความมุ่งหมายเพื่อให้มันไปต่อ แต่มีการเพิ่มเติมประเด็น ไม่ได้มุ่งหมายให้ผู้ส่งต่อต้องแสดงความรับผิดชอบอะไร ด้วยการส่งไปจนเจอต้นตอจริงๆ
เพราะสิ่งที่เขียนในฟอร์เวิร์ดเมลแบบนี้ มันมุ่งสื่อกับคนอ่านคนอื่นๆ ไม่ใช่คนคนเขียนคนแรก…ยุ้ยไม่คิดว่าจะมีการตีความตรงตัวแบบนั้น เพราะนี่เป็นกรณีฟอร์เวิร์ดเมล ไม่ใช่เมลที่คุยสื่อสารในเรื่องเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่ง
ข้อสมมติฐานของยุ้ยคือ ฟอร์เวิร์ดเมลคือพื้นที่ในโลกไซเบอร์ที่สำคัญอีกที่ ที่จริงๆ แล้วคือพื้นที่สาธารณะ เพียงแต่มันถูกส่งผ่านโดยเมลส่วนบุคคลเท่านั้นเอง และในช่วงที่ผ่านมา เราจะพบว่าการ propaganda โดย 2 ขั้วอำนาจก็ทำผ่านอีเมลที่ถูกฟอร์เวิร์ดอย่างเข้มข้นไม่แพ้เว็บบอร์ด และเราในฐานะเจ้าของอีเมลหนึ่ง ก็สามารถมีส่วนร่วมได้ ทั้งด้วยการไม่ส่งต่อ ส่งต่อ หรือตอบกลับ กรณีนี้ยุ้ยเลือกตอบกลับ ซึ่งจริงๆ มันก็คือการส่งต่อข้อความของยุ้ยเท่านั้น ทั้งนี้ โดยข้อสมมติฐานว่าอีเมลนี้ ผู้ส่งต่อน่าจะได้รับแบบรับต่อๆ มาอีกทีเหมือนกัน น่าจะไม่ใช่ได้มาโดยวิธีพิเศษ ซึ่งการที่เราเป็นเพียงผู้ส่งต่อข้อมูลในกรณีใดๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วสำหรับฟอร์เวิร์ดเมล คือ วันหนึ่งเราได้ฟอร์เวิร์ดเมลมา แล้ววันรุ่งขึ้นเราได้ฟอร์เวิร์ดเป็นการตอบกลับจากคนอีกกลุ่ม นี่เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วในโลกอินเทอร์เน็ตและเราคิดว่าทุกคนน่าจะมีประสบการณ์อันนี้ดี
การตอบฟอร์เวิร์ดเมลจึงไม่ใช่เรื่องส่วนตัว หากแต่มันก็คืออีกพื้นที่หนึ่งของการโต้ตอบหรือการวิวาทะกับ propaganda หนึ่ง ซึ่งได้ผลไม่เฉียบพลัน แต่มันจะไปมีชีวิตของมันเอง โดยเราไปตามควบคุมมันไม่ได้ (ในกรณีที่มันถูกส่งต่อไป)
โดย พี่ยุ้ย (มีการตัดต่อเล็กน้อย แต่ยังคงแนวคิดเอาไว้)
“เคยมีอยู่ช่วงนึงที่ผม
ตั้งหลัก ตอบโต้กับอีเมล fw
แบบมั่วๆ
ด้วยการ reply กลับไป ด้วย
ข้อมูลอีกมุมหนึ่งของ
เนื้อหาในอีเมล
ซึ่งไม่รู้ว่าได้ผลในเชิง
ความคิดมากหรือน้อย
(ไม่รู้จะติดตามผลยังไง :p)
แต่พอมาสังเกตหลังๆ คนที่
เคยส่งให้เราก็จะเลิกส่ง
ไม่รู้ว่า เลิกเพราะอ่าน
ที่เราส่งกลับไป หรือเลิก
เพราะคิดว่าอย่าส่งให้
มันดีกว่า :p”
โดย น้า @poakpong
