Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Archive for กุมภาพันธ์, 2007

แด่การจากไปของยายคนที่สอง

ตอนเราเกิดมา ยายแท้ๆ ก็เสียไปแล้ว เลยไม่มียายเป็นของตัวเอง เพื่อนคนหนึ่งเคยบอกว่า เด็กที่ไม่ได้อยู่กับปู่ย่าตายาย จะเป็นเด็กก้าวร้าว ก็ไม่รู้ว่าจริงไหม (อาจจะจริง) ยายของเพื่อนข้างบ้านคนนี้ไม่ค่อยสบายมาตั้งแต่ช่วงปีใหม่ ก่อนที่เพื่อนจะกลับไปเรียนต่อที่อังกฤษ เราเองไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ว่ายายเป็นไงบ้าง หรือไม่สบายยังไง เพราะกว่าจะกลับบ้านก็ดึกแล้ว จะได้แวะไปก็ช่วงเช้าก่อนออกไปทำงาน ในวันที่ไม่ได้ตื่นสาย –ซึ่งก็มีไม่กี่วัน–ล่าสุดที่เจอยายคือ หลังตรุษจีน ยายเล่าว่ากินข้าวไม่ลง แกเลยนั่งกินขนมจีน แต่ก็กินได้นิดหน่อย ก่อนลาไปทำงาน ยายเอาส้มให้ 2 ลูก บอกว่า ส้มยายอร่อย เอาไปกินที่ทำงาน ทีแรกว่าจะเอาไปไว้ที่บ้านก่อน แต่ก็เปลี่ยนใจเอาไปกินด้วยดีกว่า “ส้มของยายอร่อยจริงๆ นะ”

เมื่อไม่มีกี่วันก่อน เพื่อนบอกมาทางเอ็มว่า ยายล้มในห้องน้ำ ฝากใครดูให้หน่อย เพราะไม่มีใครอยู่บ้าน เราเลยโทรไปบอกที่บ้านให้ช่วยดูให้ ต่อมาได้รู้ว่า ยายไปนอน ร.พ.ให้น้ำเกลือ และเข้าไอซียู ที่บ้านและลูกชายของแกบอกว่า ถึงมือหมอแล้วคงไม่เป็นไร อาจเพราะแกกินข้าวไม่ได้และอายุมากแล้ว พอล้มเลยเป็นหนัก

วันนี้ ตอนกินข้าวเย็นกับที่บ้านเลยได้รู้ว่ายายเสียแล้ว เมื่อตอนสี่โมงเย็นวันนี้

เหมือนถูกจู่โจม…

วันก่อนก็เพิ่งรู้ว่า อาแปะข้างบ้าน (อีกข้างนึง) เสียแล้ว ตอนเด็กๆ เรากับเพื่อนข้างบ้านหลานยายไปเล่นกับลูกสาวแกบ่อย จำได้ว่าชอบไประบายสีเล่นกัน หลังจากอาอึ้มหรืออาอี้ (จำไม่ได้ว่าเรียกเค้าว่าอะไร) เมียของแปะเสีย เราก็ไม่ค่อยได้ไปเล่นบ้านแกอีก อาจเพราะเริ่มโตแล้วด้วยมั้ง ล่าสุดที่เจออาแปะน่าจะเป็นวันที่เอาจดหมายของบ้านแกไปให้อย่างที่เคยทำ (บ้านเราเหมือนhub จดหมายบ้านไหนก็เอามาลงตรงนี้หมด บางทีบ้านเลขที่ใช่ แต่คนละเขตกัน พระโขนงโน่น บุรุษไปรษณีย์ยังเอามาให้เลย) บางครั้งแกจะออกมารับ บางครั้งก็ให้วางไว้หน้าบ้าน แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรกับแกเท่าไหร่ ส่วนมากก็ยิ้มให้กันซะมากกว่า

จบดีกว่า…

Read Full Post »

เมื่อวันศุกร์ทำงานไม่เสร็จซะทีเลยไม่ได้นอน จนประมาณ 11 โมงหรือเที่ยงนี่แหละ ก็หลับไป ตื่นมาอีกทีบ่ายสาม ก็เลยอ่านการ์ตูนฆ่า ฆ่า ฆ่า เวลา เพื่อรอไปงานเพะชะคุชะไนท์ ตอนค่ำๆ

ทีแรกตั้งใจไว้ดิบดีว่า เสาร์นี้จะเป็นเสาร์เติมไฟ วางแผนไปดู Nada SouSou ไปแกลลอรี่แถวซอยวัดแขก และไปเพะชะฯ สุดท้ายเหลือโปรแกรมเดียวซะงั้น–แต่ก็ดีแล้ว แค่เดินยังโซเซขนาดนั้น ยังจะไปดูนาดา โซโซ ไหวก็ยอดมนุษย์

เอาล่ะเอาเป็นว่า อย่างน้อยก็ได้ไปเพะชะฯ ล่ะนะ ขอบคุณ girl friday ที่แนะนำให้รู้จัก (อ่านเพิ่ม: http://www.pechakuchabangkok.com/ และ เพะชะคุชะไนท์ : ‘จอแจ’ อย่างสร้างสรรค์)

ไปถึง งานเริ่มไปแล้ว กว่าจะหาที่หย่อนก้นได้ก็สไลด์สุดท้ายของพี่เจ เจตมนต์ แป่ววว
ชอบๆ หลายๆ อัน แม้ว่าจะดูด้วยความกึ่มๆ ก็ยังดูรู้เรื่องนะ (กึ่มหลับกึ่มตื่น)

(เพิ่มเติม…)

Read Full Post »

forgive your enemies

Always forgive your enemies; nothing annoys them so much.

Oscar Wilde

Read Full Post »

คำถามจากลุงคนขับแท็กซี่

“เขาจะเลือกตั้งเมื่อไหร่เหรอ
ส.ส.เค้าประชุมร่างรัฐธรรมนูญกันอยู่ใช่ไหม
ทักษิณจะได้กลับเข้ามาเมื่อไหร่
เมื่อวาน (18) เขา (เครือข่าย 19 กันยาฯ) มาเดินขบวนอะไรกัน รัฐบาลเค้ายึดอำนาจไปแล้ว เขาบอกว่าขอ 1 ปีใช่ไหม ทำไมไม่รอ เขาขอทำให้บ้านเมืองมันสงบก่อนเพื่อในหลวงจะได้สบายใจ
นี่เหลืออีก 7 เดือน พอร่างเสร็จแล้วก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม”

Read Full Post »

“ผมไม่เคยไปงานบอล”

เพราะเมื่อต้นเดือนที่แล้ว (7ม.ค.) พี่มน รุ่นพี่ในชุมนุมสละโสดไปเรียบร้อย

เพราะเมื่อวันที่ 20 ม.ค.ที่ผ่านมา เป็นงานบอล จุฬาฯ-ธรรมศาสตร์

เพราะเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ผลบอลระหว่างไทยกับสิงคโปร์กลายเป็นประเด็นร้อนกันตลอดอาทิตย์

และเพราะวันนี้ น้องในชุมนุมแข่งภายในกัน (ไม่ได้ไป เพราะตื่นมาก็บ่ายโมงแล้วTT_TT)

ก็เลยนึกถึงบทความ “ผมไม่เคยไปงานฟุตบอลประเพณี” ที่พี่มนเคยเขียนไว้ขึ้นมา ตั้งแต่เข้ามหาลัยมาจำได้ว่าต้องได้อ่านบทความนี้ทุกๆ ปี อาจเพราะพี่มนเล่าได้เห็นภาพการใช้ชีวิตในชุมนุมเป็นอย่างดี รุ่นไหนอ่านก็คงเหมือนเห็นตัวเองไปพร้อมๆ กัน คนในชุมนุมทุกรุ่นก็เลยเอาบทความพี่มนใส่ลงในหนังสือที่แจกในค่ายรับน้องทุกปีก็เป็นได้

ไปอ่านกัน >>>

“ผมเข้ามาเป็นลูกแม่โดมหลายปี จนปีนี้เป็นปีสุดท้าย (หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น) น่าแปลก ที่ยังไม่เคยไปงานฟุตบอลประเพณีแม้แต่ครั้งเดียว ไม่ใช่เพราะไม่รักสถาบัน หรือไม่มีเลือดเหลืองแดง แต่ผมก็เลือกที่จะไม่ไปเอง ทำไมล่ะ!   ผมจะเล่าให้ฟัง…”

Read Full Post »