Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

ไป ReadCamp 2 กัน!

วันอาทิตย์ที่ 7 มี.ค.นี้ไปงาน ReadCamp กัน ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 แล้ว จัดที่ทีเคปาร์ค ชั้น 8 เซ็นทรัลเวิลด์ (เขียนถึงงานครั้งแรกที่นี่) ใครสนใจก็ไปได้เลย อ้อ อย่าลืมลงทะเบียนก่อนที่ http://readcamp.org จะได้ไม่ต้องเสียค่าเข้าทีเคปาร์ค

งานนี้ ใครอยากอ่าน อยากฟัง อยากร่วมแลกเปลี่ยน ทำได้เต็มที่ ตามคอนเซ็ปท์ “ทุกอย่างอ่านได้” ครั้งนี้เท่าที่ไปดูใน http://www.facebook.com/ReadCamp กับ #readcamp ในทวิตเตอร์ ก็เห็น …

อ่านต่อ »

fail

เรื่องมีอยู่ว่า…
วันนี้ตั้งใจไปซื้อเครื่องอัดเสียงใหม่ที่ห้างใกล้บ้าน (ของเก่าใกล้เจ๊ง เพิ่มเสียงได้ ลดเสียงไม่ได้)
หาตู้กดตังค์ ชั้น 1 ขัดข้อง ชั้น 2 ขัดข้อง ชั้น 3 ใช้ได้
ไปถึงศูนย์โซนี่ ราคาแพงกว่าซื้อในเว็บประมาณ 200 แต่มาถึงแล้ว ซื้อเลยดีกว่า
พนักงานบอกซื้อให้ถึง 5,000 จะได้บัตรสมาชิก เพื่อลดราคาในครั้งต่อไป
เดินไปดูหูฟัง … มันดูก๊องแก๊งเกิน ไม่น่าทนมือทนไม้ (หูฟังนะเฟ้ย!)
ตัดใจ ซื้ออย่างเดียวพอ ต้องไม่ตกเป็นเหยื่อของการตลาด (แล้วตะกี้มันอะไรฟระ!)
หันมาอีกที พนักงานที่แนะนำเมื่อกี้ไปไหนแล้ว
บอกพนักงานอีกคนก็ได้
บอกเสร็จ พนักงานคนเดิมวิ่งมาพอดี
“2 GB หมดแล้วครับ”
ของจะมาพรุ่งนี้เย็น …


แผน 1 (ซื้อเครื่องอัดเสียง) ล้มเหลว


ไปร้านกาแฟ กะจะนั่งฆ่าเวลาระหว่างรอไปงานเปิดตัวหนังสือตอนสี่โมงเย็นด้วยการถอดเทป
ซื้อกาแฟ
ลืมไปว่าหูฟังใกล้เจ๊งแล้ว ขยับนิดนึงเสียงจะหาย
ไม่เป็นไร ใช้ไปก่อน
ลืมเอามา !!
เอาเครื่องอัดเสียงมาฟังอีกงานนึงก็ได้ฟะ (ตอนนั้นลืมไปว่า ไม่มีหูฟังแล้วจะฟังยังไง)
ลืมเอาเครื่องอัดเสียงมา !!
–กลับบ้านไปเอา–


แผน 2 (ฆ่าเวลา) ประสบความสำเร็จ (ฆ่าเวลาได้ แต่ไม่ได้งาน!!)


เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “เวลาย้ายของในกระเป๋า ให้ใช้วิธีเทออกมา”

ดู “อ่านสันติภาพ”

เมื่อตอนบ่ายไปดูการแสดงอ่านบทละครของพระจันทร์เสี้ยวการละครที่สถาบันปรีดีฯ มา งานนี้เป็นหนึ่งในงานเทศกาลศิลปนานาพันธุ์ ที่จัด 24 ต.ค.-11 พ.ย. มีงานหลายแบบมาก ดูรายละเอียดได้ที่เว็บ http://www.pridiinstitute.com/autopage/show_page.php?h=48&s_id=98&d_id=98
การแสดงอันนี้คล้ายการแสดงละครเวที แต่มีข้อบังคับ (?) ว่าต้องมีการอ่าน จากที่ดูมามีทั้งอ่านจากหนังสือ เศษกระดาษ และผนัง!
มันเป็นการดูที่มาราธอนมาก เพราะมี 12 เรื่อง เล่นต่อกันเซ็ตละ 6 เรื่อง พักประมาณครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้
ได้เก็บรูปมาบ้าง ไล่ดูได้ที่ twitpic จ้า เริ่มที่.. http://twitpic.com/mpcu6
รายละเอียดแต่ละเรื่อง http://crescentmoonspace.blogspot.com/2009/10/blog-post_18.html
แพะในหมู่บ้าน
-เล่าเรื่องผู้หญิงในหมู่บ้านคนนึงที่รำคาญแพะ
-ชอบตอนตัวละครเดินสลับที่ไปมา – ร้องเสียงแพะ
นางนวลกับมวลแมว ผู้สอนให้นกบิน
-เป็นการแสดงละครเวที ผสมกับให้คนดู 8 คนอ่านบทบรรยากาศที่ฉายบนผนัง สนุกมาก แต่ละคนเล่นได้น่ารักดี
จานบิน
-เอาหลายๆ อันทั้งบทสัมภาษณ์ของ ดร.อาจอง ชุมสาย มาผสมกับรายงาน ผสมนิยายของทินกร หุตางกูร เอกสารรายงานขององค์กร USO: Universal Spiritual Organization ฯลฯ แล้วยังเล่าเรื่องผสมงิ้วอีกต่างหาก สนุกดีอีกเรื่อง
You must love me
-ตัวแสดงมีผู้หญิงที่ร้องเพลง you must love me จาก Evita ในหลายๆ แบบทั้งอยู่หลังหนังสือพิมพ์ อยู่บนที่สูง (เก้าอี้) และผู้ชายที่คอยถ่าย-ฉายภาพผู้หญิงคนนี้ออกจอที่ใช้กระดาษหนังสือพิมพ์แทนพื้นสีขาว
-ช่วงตอบคำถาม คนแสดง (ดูในน่าจะคือคนเดียวกับคนสร้าง- วสุรัชต อุณาพรหม) บอกว่า มันมีอะไรอยู่ในเนื้อเพลงนี้เยอะมาก และพูดถึงที่หลวงวิจิตรวาทการเคยบอกว่า ละครสร้างชาติ แล้วก็ตั้งคำถามว่า ที่เห็นตามจอทีวีหนังสือพิมพ์ นั่นคือการสร้างสันติภาพหรือทำลายกันแน่ ตบท้ายด้วยว่า นักการเมืองหรือท่านผู้นำก็เหมือนนักแสดงที่มีนักสร้างสื่อจัดให้ว่าจะต้องสื่อออกไปยังไง
อัสลาม
-พี่สินีนาฏ เกษประไพ คนดำเนินรายการ ดูจบแล้วถึงกับบอกว่า พูดไม่ออกเลยทีเดียว ก็จริงของเขา บทดีมากๆ
Einstein quotes
-เอามาจากหนังสือของไอน์สไตน์และความเห็นของไอน์สไตน์เกี่ยวกับสันติภาพ
-ก่อนดู มีคำเตือนว่าเรื่องนี้คุกคามคนดู คุกคามจริง มาถึงมีการปากระดาษใส่คนดูด้วย lol
-ผู้หญิงคนเดิมจาก you must love me มาเล่นด้วย ชอบคนนี้จริงๆ เล้ย
-ผู้ชายที่เล่นเป็นไอน์สไตน์ “โลกก้าวกระโดดในเทคโนโลยี แต่ไม่ก้าวกระโดดในสัมพันธภาพของมนุษย์”
บ้านที่แท้จริง -ความว่าง
-เล่าเรื่องผสม ธรรมะ
-รู้สึกว่าตัววเองเข้าไม่ถึงธรรมะเท่าไหร่
ข่าวที่บรรณาธิการขว้างทิ้ง
-เล่าเรื่องข่าว (ที่ถูกมองว่าไม่เป็นข่าว) เด็กผู้หญิงที่เสียชีวิตจากระเบิดในช่วงสงคราม โดยเด็กอยู่ในท่านอนกอดหมา
-ชอบช่วงท้ายที่เอาพาดหัวมาวางเรียงบนโปรเจคเตอร์
เพชรฌาต
-เพชรฌาตนั่งคุยกับฆาตกร (ฆาตกรช่วงแรก แสดงโดยคนเดียวกับไอน์สไตน์ข้างบน)
-เพชรฌาต “ทำไมเราต้องฆ่าคนที่เรารู้จัก เพื่อรักษาหลักการของคนที่เราไม่รู้จัก”
ฝูงมนุษย์กับ Mr.wing
-เล่าเรื่อง Mr.wing ของ Jimmy Liao กับเรื่องฝูงมนุษย์
-มีกีตาร์คลอไปด้วย คนที่เล่นกีต้าร์ตอนจบร้องเพลง เสียงดีมาก
ใครสนใจพรุ่งนี้ยังมีอีกวัน รอบแรกบ่ายโมง รอบสอง บ่ายสามโมงครึ่ง ที่สถาบันปรีดี ซ.ทองหล่อ

เมื่อตอนบ่ายไปดูการแสดงอ่านบทละครของพระจันทร์เสี้ยวการละครที่สถาบันปรีดีฯ มา งานนี้เป็นหนึ่งในงานเทศกาลศิลปนานาพันธุ์ ที่จัด 24 ต.ค.-11 พ.ย. มีงานหลายแบบมาก ดูรายละเอียดได้ที่เว็บ http://www.pridiinstitute.com/

อันที่ดูชื่อ “อ่านสันติภาพ” การแสดงอันนี้คล้ายการแสดงละครเวที แต่มีข้อบังคับ (?) ว่าต้องมีการอ่าน จากที่ดูมามีทั้งอ่านจากหนังสือ เศษกระดาษ และผนัง!

มันเป็นการดูที่มาราธอนมาก เพราะมี 12 เรื่อง เล่นต่อกันเซ็ตละ 6 เรื่อง พักประมาณครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้

ได้เก็บรูปมาบ้าง ไล่ดูได้ที่ twitpic จ้า เริ่มที่.. http://twitpic.com/mpcu6

รายละเอียดแต่ละเรื่อง http://crescentmoonspace.blogspot.com/2009/10/blog-post_18.html
อ่านต่อ »

barcamp bangkok 3

(ในที่สุดก็มีวันนี้)

หลังจากกระโดดไปเล่าเรื่องนู้น เรื่องนี้ ก็ถึงคราวต้องเขียนเรื่องบาร์แคมป์ 3 จริงๆ เสียที ก่อนที่จะลืมว่าจะเขียนอะไร (บล็อกเกี่ยวกับบาร์ แคมป์ 2 เขียนเสร็จแล้ว แต่ลืมอัพ และหาไม่เจอแล้ว TT_TT) บาร์แคมป์ ครั้งที่ 3 (25-26 พ.ค.) จัดที่ ม.ศรีปทุม โดยเป็นความตั้งใจออก แบบให้มีการค้างคืน จะได้เป็นแคมป์จริงๆ สมชื่อ

อ่านต่อ »

ฮ่องกง

อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปอบรมเชิงปฏิบัติการที่ฮ่องกงมาเป็นเวลา 3 วัน (อ่านรายละเอียดได้ที่บล็อกของทิวสน)
เป็นการเดินทางที่ออกจะงงๆ หน่อย เพราะไม่ได้เตรียมตัวเท่าไหร่ (อ่านรายละเอียดได้ที่บล็อกของทิวสน)
ได้แวะไปเที่ยวเล่นมานิดหน่อยหลังการอบรมแต่ละวัน (อ่านรายละเอียดได้ที่บล็อกของทิวสน)

ตอนนี้กลับมาถึงเมืองไทยแล้วเรียบร้อย  😉

ตัดผม

บล็อกนี้ลัดคิวเรื่องบาร์แคมป์ 3 (ยังจะเขียนอยู่เรอะ?) เล่าเรื่องประสบการณ์ตัดผมกับร้านแถวที่ทำงาน

ปกติแล้ว ไปตัดผมบ่อยมาก สองสามเดือนก็ต้องตัดที เพราะรำคาญ ถ้าเอามือรวบผมได้เมื่อไหร่แปลว่ายาวแล้ว ถึงเวลาตัด แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีร้านประจำ เห็นร้านแล้วอยากตัดก็ตัด แต่ต้องเป็นร้านแบบบ้านๆ อยู่ตามตึกแถว ประเภทมีช่างไม่กี่คน (เคยไปร้านในห้างครั้งนึง เหมือนเข้าไปในโรงงาน สระกับคนนึง ตัดกับคนนึง ไดร์กับอีกคนนึง มีกระจกเรียงเต็มไปหมด ให้ความรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องพิกล) ก่อนหน้านี้ พอดีแวะไปเชียงใหม่เลยแวะไปตัดผมร้านแม่ของเพื่อนที่ทำงาน

บอกแม่เพื่อน ว่าจะซอยสั้นธรรมดาและตัดผมหน้าม้า แม่ตัดเสร็จ รู้สึกว่าผมหน้ายังสั้นได้อีก เลยขอให้แม่เพื่อนช่วยตัดขึ้นไปอีก พอจะขออีกรอบ แกบอก พอแล้วเนอะ เดี๋ยวจะสั้นเกินไป ก็เลยเลยตามเลย (เข้าใจได้ว่า แกรับไม่ได้ เพราะแกตัดผมให้ลูกเรียบร้อยมาก)

ล่าสุด เพิ่งไปตัดผมแถวที่ทำงานมา หลังจากรู้สึกว่าผมยาวอีกแล้ว

อ่านต่อ »

bookfair09

 
อ่านต่อ »